“...Mənim tacım, taxtım oy!”
Vətənimizi bu sayaq şimşək misralarla yad edirdi Almas İldırım!.. Onu universitetdən yarımçıq “qovmuş”, səsini “almış”, neçə-neçə şeirini, kitabını sandıqda və ya nəşriyyatlarda dustaq, özünü iki kərə sürgün, İran-Turan yollarında əsir, gizli getdiyi karvanlarda yesir, qərib ellər kasıbçılıqlarında ... More



















